Eğitim Sistemi Mağduru

90 views

Ne olacak bu eğitim sisteminin hali? Herkesin kafasında olan bir konu bu aralar. Gerçekten, ne olacak?

Ben lise 2. sınıfa giden bir öğrenci olarak şimdiden telaşa başlamış durumdayım. Sınav sistemi bu kadar zorken çalışmak için 2 sene yeterli mi onu bile bilmiyorum. Bir de dershanelerin kalkması işin içine girince özel okullara ilginin artması ve devlet okullarına kıyasla özellerde daha iyi eğitim verilmesi sınav sistemine girecek öğrencilere zorluk çıkartacak gibi duruyor. Senden daha iyi eğitim almış yüzlerce kişi ile aynı anda sınava girmek… Aynı sorular, aynı konular. Belki de onların derslerde onlarca kez üzerinde durduğu konuyla ilgili soru, senin okumaya bile tenezzül etmediğin olacak. Böyle bakınca gerçekten korkunç görünüyor. Çözdüğün onlarca denemeye rağmen senden iyilerinin olduğunu bilmek insanı telaşa sokuyor. Onların senden iyi olmasının sebebi ne? PARA. zaten ülkemizde her şeyin kaçış noktası değil mi?

Peki ya sınavı geçtik ve güzel bir puan tutturduk. Sonra? Hangi mesleğe yöneleceğiz? Hangi bölümü okuyacağız? Akrabaların en ufak meslek önerisine o mesleğin dezavantajları ile cevap verdiğimiz doğrudur. Doktor? Göreceğiniz şeyleri kaldırabilecek bir mideniz ve süper ötesi bir beyniniz varsa neden olmasın. Düşünmeden tıp okuyabilirsiniz.  Öğretmen? Şansınız her zaman yaver gidiyor mu? Çünkü bu devirde atanmak çok zor. Risk gerektiren bir meslek. Ama eğer ilk senenizde atanırsanız mis gibi bir meslek. Saat 3’te evine git, 3 ay tatilini yap, hafta sonun tatil. Dediğim gibi; Önemli olan atanabilmek. Mimarlık? Çevreniz varsa neden olmasın? Bir tanıdık yardımı ile hemen işler almaya başlayabilirsiniz. Fakat! Eğer küçük bir yerde yaşayıp, kendinize güveniniz olmadan bu mesleği seçerseniz 5-6 senenizi unutun. Çünkü ancak 5-6 sene sonra iş almaya başlarsınız. İnsanlar güvenmedikleri kişilere bina tasarlatmazlar ama değil mi? Polis? Evet bu meslek için fiziğiniz ve hevesiniz varsa – ve tabi bir de azim- başarabilirsiniz. Hukuk? Hadi ama, o kadar zeki misiniz? mesela 600 üzerinden 549 yapacak kadar?

Başlıca meslekleri saydık diye düşünüyorum. Ama hepsi için birkaç tane de olsa negatif düşüncemiz var. Ne yöne gitsek bir sorun çıkıyor.

Bunları bir kenara bırakırsak en önemli olan ilgi alanları değil midir? Neye ilgin var? Mesela ben fen okuyan bir öğrenci olmama rağmen, güzel sanatlar istiyorum. Neden mi tıp okumuyorum? Ne o kadar zekiyim, ne de kan görmeye dayanacak bir bünyem var. Neden öğretmen olmuyorum? Çocukları kaldıracak bir kafam yok. Neden polislik değil? Bir aileye 2 tane polis yetmez mi sizce? Peki en önemli soru neden güzel sanatlar? Resim çizmeyi özgürlük olarak görüyorum. Biraz da yetenek girince işin içine ortaya güzel sanatlar çıkıyor. Bunun detaylarına başka bir yazıda devam ederiz.

Kısaca eğitim sistemi böyle. Sadece liseler için. Bir de ilk ve orta okullarınki var ki oraya hiç girmek istemiyorum. 4+1+3+4. Tekerleme gibi. Biz bu ülkenin ne yapacağını bilemeyen öğrencileri olarak, kafamızın karışmasını  en aza indirgeyip, test kitaplarını eskitmeliyiz. Kolay gelsin!

Ben Merve.20. yüzyılın sonuna yetişip, 2000 yılının sadeliğinden son anda kurtulup, 1 yıl ile 3 sayının değişeceği o sene doğmuşum;1999. Benim gelmem ile aile coşmuş, el üstünde tutulmuşum. Evin tek kızı olarak büyümüş, 2 abi tarafından anlatılamayacak kadar sevilmişim.Annem 'hayır' dedikçe babam 'evet' demiş, ''babasının kızı'' olarak görülmüşüm. ''Abilerin çalışkan sende çalışkan olmalısın'' ilkesi ile inekliğin dibine vurmuş, her sene takdir getirmişim. 9. sınıfı okul 3.sü olarak bitirmiş, '' lise çok kolay yaa'' diyerek inekliğe devam etmişim. Sınıftan rastgele seçilen 3 kişi ile sadece kurallarını bilerek satranç turnuvasına katılmış, sonuncu olup madalya almışım. Abimlerin imrenerek baktığım madalyalarına burun kıvırmışım. Şimdi ise 2 sene önceden YGS'ye çalışmaya başlamışım. Liseye gidince rahatlayacağımı düşünüp yanılmışım...

2 Comments

  1. Dürüst olmak gerekirse, ilk yazının bu kadar akıcı ve okunaklı olacağını düşünmüyordum Merve. Beni şaşırttın. 7 senedir blog yazan biri olarak söyleyebilirim ki bu yazı, ortalamanın çok çok üstünde. Konuların birbiriyle bağlantısı, olayları ele alma biçimi ve ara ara sorularla konuyu derinleştirmen harika olmuş Gerçekten tebrik ediyorum.

    Bahsettiğin konuyla ilgili olarak da çok fazla takılmaman gerektiğini düşünüyorum. Herkes bir şekilde bir meslek sahibi oluyor. Ama elinden geldiği kadar çalışmak ilk ve en önemli şart. Para her şey demek değildir. Haberlerde her yıl bir başarı hikayesi görüyoruz. Örnek:
    Hakkarili tek kollu çoban Hacettepe Tıp’ı kazandı

    Yeni yazılarını sabırsızlıkla bekliyorum.

    • Güzel yorumun için teşekkür ederim. Senden böyle yorumlar duymak-özellikle de ilk yazıda- beni yazmaya şevklendiriyor. Konuyla ilgili olarak ta; ben zaten bir hedef belirledim. Bu yazı çevremde sıkça rastladığım bir durum. Öğretmenlerimiz tarafından bile bu konuya dikkat etmemiz defalarca söylenince, insan ister istemez bir korku içine giriyor. Elbette herkes iyi kötü bir yerlere gelecek. Neden en iyisi olmasın? Diğer yazımda görüşmek üzere…

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.